چرا روحانیون نباید از طریق کار و تلاش مانند سایر مردم امرار معاش کنند؟

می دانید موارد مصرف خمس هم در قرآن کریم آمده و هم در رساله ها نو شته شده است. با توجه به نظر مرجع تقلید به عنوان نائب امام زمان(سلام الله علیه)هست باید مصرف شود ؛ نه اینکه من سلیقه ای به سلیقه ی خودم بگم به فلانی بدین و به فلانی ندین .به من اصلا ارتباطی نداره در این زمینه چنین نظری بدم . آن کسی که در این زمینه متخصص هست ؛ آن مرجع تقلید فعلا صلاح می داند برای پیشبرد اهداف دینی و غیره ، طلاب علوم دینی باید از جایی تامین بشوند تا اینکه فردا بتواند به مردم خدمت کنند و پاسخگوی مسائل مردم باشند. ضمنا این را هم در نظر بگیرید که ما فعلا در کشورمان از شخص رهبری تا حقیر نهایتا صد هزار روحانی داریم.الآن کنار کشورمان فقط در پاکستان سه میلیون طلبه وهابی تربیت شده با بودجه ای که عربستان می دهد و جاهای دیگر کمک می کنند.ما این صد هزار روحانی که هستیم در ایران 307 هزار شهر و روستا داریم و اگر بخواهیم به ازای هر روستا یک نفر هم برود کلی هم کم می آید. حضرت آقای مکارم می فرمودند الآن به این جهت طلبه شدن واجب کفایی است.

 

شما می بینید تعداد زیادی از کسانی که از بیرون نگاه می کنند و می خواهند حوزه بیایند می گویند حوزه بیاییم باید وقتمان را بزاریم و صبح تا شب درس بخوانیم و هیچ منبع درآمد هم نداریم.شهریه ای که در حوزه طلبه ها می گیرند شاید یک چندم آن شهریه ای نیست در دانشگاه اساتید دانشگاه می گیرند. من الآن در حوزه مدرس هستم. در حوزه بابت هر ساعت تدریس در طول ماه داریم بابت هر درس چهل هزار تومان می دهند. تازه در حوزه استاد باید هر روز بیاید این درس را بدهد.چهار تا درس بردارد 160 تومان(می شود) بعضی جاها بستگی به مدرسه دارد، جاهای مختلف ، مراجع کمک می کنند نهایت می رسه 200 تومان ، 250 تومان ، 260 تومان ، 300 تومان دیگر خیلی بشود. اما شما نگاه می کنی در دانشگاه یک استاد هفته ای دو روز می آید درس می دهد و می رود و  (همچنین) گاهی اوقات آن کتاب هایی هم که خوانده اند خیلی مختصرتر بوده است نسبت به کتاب هایی که طلبه خوانده ولی حقوقی یک میلیونی و دو میلیونی به بالا داره ! این جا نمی گویند چرا استاد دانشگاه دارد از بودجه بیت المال حقوق می گیرد؟
حوزه علما آمدن جدا کردن ؛ اصلا برای طلبه ها از دولت چیزی نمی گیرند که شما اسمش را حقوق (بزارید) ، حقوق را شما از دولت می گیرید. این اسمش حقوق نیست این چیزی که واقعا به اندازه رفع نیاز طلبه ها هم حساب نمی شود وقتی نگاه کنید با ماهی دوست سیصد هزار تومان شهریه الآن کرایه خانه طلبه هم نمی شود.حالا بعضی ها دست روی همین می گذارند و همین را هم نمیتونن ببینند یک طلبه بگیرد و همین مقدار بخواهد زندگی اش را اداره کند. خوب این هم زن و بچه دارد ؛ این هم آدمه ؛ این هم تو ماشینش آب نمی ریزه که رانندگی کنه ؛ مجبور بنزین بزنه کرایه بده و نظایر این ها.
اما اینکه (در سؤال) فرمودید جایی کار نمی کنند؟ نه ! خیلی طلبه ها جاهای دیگر هم کار می کنند ؛ شاغل اند. شغل دوم دارند ، جایی مشغول هستند . نکته ای که هست خیلی از مراجع می گویند طلبه هایی که شاغل اند شهریه گرفتن بر این ها حرام است.بعضی مراجع شهریه نمی دهند. (پس همه طلبه ها از شهریه استفاده نمی کنند.)
ضمنا شهریه را طلبه هایی می گیرند که درسشان را دارند ادامه می دهند و پرونده شان فعال باشد. طلبه ای که پرونده اش فعال نیست و درس را رها کرده ، این جور نیست که مادام العمر به او شهریه ای را ماهیانه بدهند.

اینکه چرا مراجع تقلید حساب حوزه را از دولت جدا کرده اند یعنی اینکه طلبه ها از نظر مالی زیر پوشش دولت نباشند اگر چه چند بار خواسته اند این کار انجام بشود ؛ مراجع با این کار مخالفت کرده اند ، به خاطر اینکه طلبه بتواند آزاد باشد. طلبه ای که جیره خور دولت شد نمی تواند آزادانه حرف بزند و طلبه ای که جیره خور دولت نشد و حسابش را از همین وجوهات و این ها تامین شد و از همین جا ها خودش را سعی کرد تامین کند ، مردمی هست دیگر ، یا اینکه مثلا طلبه ای سخنرانی می کند ؛ منبری می رود مردم می آیند پاکتی را به او تقدیم می کنند . این چیزی را که می گیرد باعث می شود مردمی باشد. از خود مردم داره نان می خورد.اینجوری نیست که بخواهد زبانش بسته باشد اگر از دولت می خواست ارتزاق کند طلبه فردا نمی توانست حرف بزند ؛ حرف حق را بزند .لذا شما می بینید تا مسؤلین پایشان را کج بگذارند ، خطا بروند طلاب انتقاد می کنند! صدایشان نسبت به این قضیه هم بلند است . این هم برای همین است که صلاح ندونسته اند طلبه ها از دولت و این ها ارتزاق کند . منتهی بحث شغل دوم هماطور که گفتم یه بحث دیگر است . همینجوری که مردم می روند کار می کنند و حقوق می گیرند او هم رفته کار کرده و حقوق گرفته است .

............................

-آیه نفر -آیه 122 سوره توبه :

 مَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَو ْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ و َلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ

و (هنگامی که رسول فرمان خروج برای جنگ دهد) نباید مؤمنان همگی بیرون روند (و رسول را تنها گذارند) پس چرا از هر طایفه ای جمعی برای جنگ و گروهی نزد رسول برای آموختن علم دین مهیا نباشد تا قوم خود را چون به نزدشان باز گشتند بیم رسانند ، باشد که ( از نا فرمانی خدا ) حذر کنند.

-آیه خمس- آیه 41 سوره انفال :

و َاعْلَمُواْ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَیْءٍ فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ و َلِذِی الْقُرْبَى و َالْیَتَامَى و َالْمَسَاکِینِ و َابْنِ السَّبِیلِ...؛

 بدانید هرگونه غنیمتی به دست آورید خمس آن برای خدا و برای پیامبر و برای ذوالقربی «نزدیکان» و یتیمان و مسکینان و در راه ماندگان (از آنها) است...

/ 0 نظر / 13 بازدید